Scheveningen
Vandaag, zaterdag 20 december, kreeg ik onverwacht een cadeautje van de dag. Nadat ik mijn vrouw, dochter en kleindochter had afgezet bij het AFAS Circustheater — waar Frozen op het programma stond — lag er ineens drie uur pure vrijheid voor me. Tijd voor een lange wandeling over het strand van Scheveningen.
De weersvoorspellingen waren allesbehalve hoopgevend. Donkere wolken, grauw licht… reden genoeg om mijn camera thuis te laten. Maar zoals dat zo vaak gaat, liet de natuur zich niet voorspellen. Terwijl ik over het strand liep, brak plotseling de zon door het wolkendek. Het strand lichtte op, de zee glinsterde, en onder de Pier ontstond een fascinerend spel van lijnen: de strakke ritmes van palen en schaduwen, die zich eindeloos herhaalden en samenvloeiden met de beweging van de zee.
Met niets anders bij me dan mijn nieuwe telefoon besloot ik de camerakwaliteit eens op de proef te stellen. Ik schoot de foto in de Expert RAW-stand — en wat volgde was pure verbazing. De details, het licht, het lijnenspel en de sfeer: een verbluffend hoge kwaliteit, vastgelegd op een moment dat ik eigenlijk niet had zien aankomen.
Soms zijn het juist de onverwachte momenten die de mooiste beelden opleveren.
Moerputtenbrug Den Bosch
De Moerputtenbrug werd gebouwd tussen 1881 en 1887 als spoorbrug over het moerasgebied van de De Moerputten.
Hij maakte deel uit van de spoorlijn van ’s-Hertogenbosch naar Lage Zwaluwe, beter bekend als de “Langstraatspoorlijn” of “Halve Zolenlijn” — gebouwd om grondstoffen en schoenen voor de schoenindustrie in de Langstraat te vervoeren.
Hoewel de pijlers breed genoeg waren voor dubbel spoor, is de brug altijd enkelsporig gebleven.
De spoorlijn en de brug werden tot 1972 gebruikt; daarna kwam het spoorgedeelte buiten gebruik.
In 1995 kreeg de brug de status van rijksmonument, en in 1997 werd het aangekocht door Staatsbosbeheer.
Na restauratie — inclusief het herstellen van de metselpijlers en de ijzeren vakwerkconstructie — werd de brug vanaf 2006/2011 heropend. Tegenwoordig is het geen spoorbrug meer, maar een brug voor wandelaars en fietsers, als onderdeel van wandelroutes door het natuurgebied.
Koppelpoort Amersfoort
Mijn eerste kennismaking met HDR-fotografie bracht mij naar Amersfoort, waar ik de iconische Koppelpoort heb gefotografeerd. Vooral in de avonduren, wanneer de poort sfeervol wordt aangelicht, is dit een prachtig onderwerp om met HDR te experimenteren.
HDR is een techniek waarmee je foto’s maakt met een groot dynamisch bereik. Hierdoor blijven zowel de lichte als de donkere delen van een scène rijk aan detail. Bij gewone foto’s gaat dat vaak mis: een schitterende zonsopgang resulteert bijvoorbeeld in een mooi gekleurde lucht, terwijl de voorgrond te donker blijft. Met HDR kun je dit probleem omzeilen en een beeld creëren dat dichter bij de werkelijkheid ligt, zoals je die met het blote oog ervaart.
Met mijn Nikon D5500 kan ik automatisch HDR-opnamens maken. De camera schiet daarbij drie foto’s direct na elkaar, met een maximaal belichtingsverschil van twee stops.